محصول مورد نظر با موفقیت به سبد خرید افزوده شد.

 24 ساعته پاسخگوی شما هستیم... 04135230201  09142554450

انواع حمل و نقل دریایی،هوایی،جاده ای

 

حمل و نقل

درباره حمل و نقل و اقسام آن و مزاياى هر قسم در قانون تجارت و ساير قوانين و مقررات و عرف بين‌المللى و سابقه حمل و نقل در سنوات گذشته شرايطى پيش‌بينى گرديده است که به‌طور خلاصه درباره هر يک توضيحات مختصرى داده مى‌شود

مزاياى حمل و نقل دريائى

حمل و نقل دريائى از نظر شرکت‌هاى بزرگ حمل و نقل بين‌المللى و دولت‌ها و کشورهاى سواحل درياها نسبت به حمل و نقل هوائى و زمينى داراى مزايايى به‌شرح زير مى‌باشد:

۱-هزينه حمل و نقل از طريق راه‌هاى آبى ارزان‌تر از حمل و نقل از راه‌هاى خشکى و هوئيى مى‌باشد

۲- ثابت بودن نرخ و کرایه دریایی

۳-امتياز ديگر اين روش اين است مقدار بارى که حمل مى‌شود نسبتاً زياد است به‌طورى که در يک حمل و نقل دريائى محموله‌هاى سنگين بين ۲۰۰،۰۰۰ الى ۵۰۰،۰۰۰ تن به بالا به‌سادگى جابه‌جا مى‌شود و از بندرى به بندر ديگر حمل و تحويل مى‌گردد

۴- ايمنى و ضريب اطمينان بالا حمل دریای نسبت به سایر طورق

به اين جهت حمل و نقل دريائى از اهميت ويژه‌اى برخوردار است و براى شرکت‌هاى حمل و نقل مسير رفت و برگشت نيز تعيين گرديده است که به خطوط اصلى دريائى نيز مشهور مى‌باشند

 

خطوط اصلى دريائى

در بين راه‌هاى دريائى جهان هشت راه اصلى براى حمل و نقل کالا مورد قبول شرکت‌هاى بزرگ بين‌المللى مى‌باشد که به‌شرح زير است

۱- راه شمالى اقيانوس آرام

۲- راه جنوبى اقيانوس آرام

۳-راه اقيانوس اطلس شمالي

۴-راه کانال سوئز

۵- راه کانال پاناما

۶-راه آمريکاى جنوبي

۷-راه اروپا به آمريکاى جنوبي

۸- راه جنوب آفريقا

 

 

 

حمل و نقل زمينى يا راه‌هاى خشکى

از زمان‌هاى خيلى قديم يکى از انواع مهم حمل و نقل کالا، حمل و نقل از راه‌هاى خشکى بوده است در زمان‌هائى که هنوز ماشين و طرق استفاده از آن براى مردم ناشناخته بود وسايل حمل و نقل منحصر به حيوانات بارکش مثل اسب، شتر، قاطر، الاغ و مانند اينها بود که نوع سنتى و قديمى حمل و نقل کالا و در عين حال داراى شرايط و ضوابطى برابر عرف زمان و مکان بود و راه ابريشم که از راه‌هاى تاريخى حمل و نقل محسوب مى‌شده محل رفت و آمد کاروان‌هائى از همين نوع اسب و شتر ... بوده که به آنها اشاره

 انواع حمل و نقل زمينى:

۱-حمل و نقل در محدوده نقاط يک کشور که حمل و نقل داخلى ناميده مى‌شود.

۲-حمل و نقل بين دو يا چند کشور که حمل و نقل بين‌المللى نام دارد و کاميون‌ها براى تحويل جنس به مقصد مجبور به عبور از راه‌هاى خشکى چند کشور مى‌باشند

به‌طور کلى به دو دسته تقسيم گرديد.

۱- راه‌هاى اصلى

۲-راه‌هاى فرعى

راه‌هاى اصلى با توجه به خصوصيّات و شرايط خاص خود به سه نوع تقسيم شد:

 

ـ آزاد راه‌ها يا بزرگراه‌ها

که قانون ايمنى راه‌ها و راه‌آهن مصوب سال ۱۳۷۹ که مربوط به حريم آزاد راه‌ها و راه‌هاى اصلى در خارج از محدوده شهرها مى‌باشد آزاد راه را چنين تعريف نموده است.

(آزاد‌راه به راهى اطلاق مى‌شود که حدّاقل داراى دو خط اتومبيل‌رو و يک شانه حداقل به عرض ۳ متر براى هر رفت و برگشت بوده و دو طرف آن به نحوى محصور و در تمام طول آزادراه از هم کاملاً مجزا باشد و ارتباط با هم فقط به‌وسيله راه‌هاى فرعى که از زير يا بالاى آزادراه عبور کند، تأمين شود و هيج راه ديگرى آن را قطع نکند) (ماده ۱) که اين قبيل راه‌ها با توجه به زيرسازى و محلّ تقاطع براى رفت و آمد وسايل نقليه و عابرين از نظر ايمنى بر ساير راه‌هاى خشکى برترى دارد و با توجه به رعايت استانداردهاى لازم که به‌وسيله مهندسين و متخصصّين راه‌سازى اعمال مى‌گردد و با توجه به نصب علائم هشدار دهنده در سر تقاطع و پيچ‌ها و نقاط کوهستانى خطرات بروز تصادف را کاهش داده و موجب جلوگيرى از واژگون شدن خودروهاى حمل کالا و ايجاد خسارت مى‌شود

 

 

ـ راه‌هاى آسفالت شده هم در جريان حمل و نقل و پيشگيرى از حوادث به‌علت داشتن سطح نسبتاً هموار و ديد رانندگان وسايل حمل و نقل از نظر هدايت راننده و داشتن سرعت مطمئنه بعد از آزادراه‌ها حائز اهميت است.

ـ راه‌هاى خاکى که فرعى هم ناميده مى‌شود به‌علت وجود گرد و غبار ناشى از حرکت وسايط نقليه و ايجاد گل و فرورفتگى در گل در فصول زمستان بهار براى حمل و نقل راه‌هاى مناسبى نيست ولى در بسيارى از نقاط هنوز اين قبيل راه‌ها وجود دارد که همراه با مخاطرات فراوانى است و به‌تدريج براى زيرسازى و آسفالت آنها اقدام مى‌گردد اما راه‌هاى خاکى معمولاً بين روستاها و حمل بار از مزرعه يا کارخانه يا معدن و امثال آنها مورد توجه است..

 

 

 

سازمان بين‌المللى هواپيمائى کشورى (ايکائو  ICAO)

اين سازمان به‌عنوان يکى از مؤسسات تخصصى سازمان ملل در آوريل سال ۱۹۶۴ با ۲۶ عضو آغاز به‌کار نمود. هدف‌ها و مقاصد عمدهٔ آنکه در ميثاق مربوطه ذکر شده عبارت‌ است از: توسعه مطمئن و منظم هواپيمائى کشورى بين‌المللى در سراسر جهان ـ تشويق صنايع هواپيماسازى جهت مصارف صلح‌آميز ـ تشويق ايجاد و توسعه خطوط هوائي، فرودگاه‌ها و تسهيلات هوانوردي، برآوردن نيازهاى مردم جهان براى مسافرت‌هاى هوائى مطمئن، مرتّب، صحيح، باصرفه، و به‌طور کلّى کمک به توسعه کليه جنبه‌هاى فنى هواپيمائى کشورى بين‌المللى که در سال ۱۹۸۲ تعداد ۱۴۸ کشور در ايکائو عضويت داشته‌اند و مقرّ آن منترئال (کانادا) مى‌باشد

 

حال‌ که تا حدودى به اهداف و مقاصد عمدهٔ سازمان مزبور آگاهى نسبى حاصل گرديد توضيح اين نکته لازم است که در حمل و نقل هوائى اعم از مسافرى يا بارى و يا مختلط به‌طور کل دو نوع حمل و نقل وجود دارد:

 

۱-حمل و نقل داخلى

۲-حمل و نقل بين‌المللى

 

 

براى حمل و نقل هوائى داخلى به فرودگاه‌هاى کوچک که هواپيماهاى مسافربرى يا بارى بتوانند مسافرين و يا بارها را از مراکز استان‌ها به شهرستان و يا بالعکس جابه‌جا نمايند احتياج هست که از جمله امکانات لازم مى‌توان موارد زير را نام برد:

۱-برج مراقبت براى هدايت و کنترل هواپيماها در موقع فرود و پرواز

۲-سالن انتظار ـ براى مسافرين و بدرقه کنندگان و استقبال کنندگان

۳- محل فروش بليط

۴-مرکز خريد براى تهيه بعضى از وسايل ضرورى

۵-نمازخانه و دستشوئي

۶- وجود چند خطّ تلفنى براى برقرارى تماس

۷-محلّى براى مأمورين انتظامى

۸- محلّى براى کارکنان و مسوؤلان فرودگاه

۹- ايجاد سرويس حمل ونقل براى جابه‌جائى کسانى که به فرودگاه وارد مى‌شوند و از آنجا خارج مى‌گردند.

۱۰- ساير وسايل و امکانات لازم